Sandra Hermann

Op vrijdag starten alweer de wereldberoemde stierenrennen van Pamplona in Spanje. Het Comité Anti Stierenvechten hield een stilte-actie tegen de stierenrennen van Pamplona op de Dam in Amsterdam, op donderdag 6 juli. Schrijfster Yvonne Kroonenberg deed mee aan de actie.

De stierenrennen worden gezien als een onschuldig vermaak met stieren, maar niets is minder waar: de dieren rennen naar de arena om daar op dezelfde avond, tijdens het stierengevecht, gedood te worden. Met Europese landbouwsubsidies worden de 60 stieren gefokt die tijdens de San Fermín feesten gedood worden. De stierenrennen van Pamplona zijn veruit de meest bekende van de meer dan 17.000 stierenfeesten die jaarlijks in Spanje plaatsvinden.

Met bebloede handen, foto’s van de stieren en protestborden met teksten als ‘Stop de wrede stierenrennen van Pamplona’ stonden de demonstranten op de Dam. Hun boodschap: als we zwijgen en de andere kant op kijken hebben we bloed aan onze handen.

Jaarlijks gaan duizenden toeristen uit Spanje, maar ook uit andere landen zoals Nederland, de Verenigde Staten, Australië, het Verenigd Koninkrijk, etc. naar Pamplona om deel te nemen aan de stierenrennen. Veel buitenlandse toeristen weten niet dat de stieren die meelopen in de stierenrennen gedood zullen worden. De video van het Spaanse platform La Tortura no es Cultura (marteling is geen cultuur), waar CAS deel van uitmaakt, roept toeristen op om niet deel te nemen aan de stierenrennen en zich er bewust van te zijn dat zij bijdragen aan het leed van de stieren. De video wordt verspreid in Europa, Noord-Amerika en Azië om een einde te maken aan dit bloedige spektakel. Geschat wordt dat er in Spanje in totaal 629 miljoen euro aan subsidiegeld bij het stierenvechten terecht komt. 130 miljoen zou afkomstig zijn van landbouwsubsidies vanuit de Europese Unie. Daarnaast wil de meerderheid van de Spanjaarden geen stierengevechten in hun land. De interesse in dit soort evenementen daalt jaarlijks. Volgens het Ministerie van Cultuur van Spanje gaat jaarlijks 6,9% van de Spanjaarden naar een stierengevecht.

Straks krijgt de rechter de mogelijkheid een houdverbod als zelfstandige maatregel op te leggen voor een periode van maximaal vijf jaar. Daarbij hoort ook een locatieverbod, voor het geval de veroordeelde geen eigen dieren heeft mishandeld, maar bijvoorbeeld dieren op kinderboerderijen of in stallen.

De rechter kan al een houdverbod opleggen als bijzondere voorwaarde bij een voorwaardelijke straf. Bij overtreding daarvan moet de dader weliswaar zijn volledige straf ondergaan, maar vervalt het houdverbod. Dat laatste is onwenselijk, in verband met het risico op herhaling en het dierenwelzijn. De zelfstandige maatregel biedt dan uitkomst: het houdverbod blijft na een overtreding gewoon doorlopen. Daarmee  voorkom je dat de veroordeelde later toch weer dieren gaat houden. Een ander voordeel is dat de zelfstandige maatregel ook bij lichtere feiten voor langere tijd kan worden opgelegd. Dit vanuit het oogpunt van preventie.

Om dieren goed te kunnen beschermen, is snel optreden geboden. Daarom krijgt de rechter de mogelijkheid de zelfstandige maatregel onmiddellijk na de uitspraak te laten ingaan. Daarmee wordt het houdverbod effectief, ook als er nog hoger beroep of cassatie volgt. Hetzelfde wordt mogelijk bij de bijzondere voorwaarde. Ook stelt minister Blok voor om overtreding van het houdverbod als onderdeel van de zelfstandige maatregel afzonderlijk strafbaar te stellen. Dit levert dan een nieuw strafbaar feit op, met als voordeel dat de politie snel kan ingrijpen en de dieren in beslag kan nemen.
Om het risico op recidive tot een minimum te beperken, mag de officier van justitie straks een gedragsaanwijzing opleggen die bepaalt dat de verdachte tot aan de zitting geen dieren mag houden.

Juist daders van dierenmishandeling en -verwaarlozing vervallen snel in herhaling vanwege sociale en psychische problemen. De aanwijzing geldt voor 90 dagen en kan drie keer worden verlengd. Daarmee is een houdverbod en het toezicht daarop ook voorafgaand aan de uitspraak verzekerd.
Tot slot wil de minister ook steviger kunnen optreden, in geval van  bijtincidenten met agressieve honden. Niet alleen het ophitsen van een dier tegen een ander dier wordt als misdrijf strafbaar gesteld, maar ook het onvoldoende terughouden van een dier dat aanvalt. Het betreft een uitbreiding van de huidige wet waarin staat dat het ophitsen van een dier tegen een mens strafbaar is. Dit laatste is nu nog een overtreding, maar wordt straks een misdrijf, gelet op de aard en de ernst van de schade die bijtincidenten kunnen veroorzaken. Er komt een maximumstraf van een jaar op te staan. Bij een verdenking van een misdrijf wordt het makkelijker om het dier in beslag te nemen. De politie mag daarvoor straks een woning betreden.

Er was al een opvang voor katten, konijnen en honden, maar vanaf vandaag is er ook een voor kippen. In de Fruittuin van West kunnen pechvogels die door hun baasje zijn achtergelaten voortaan rustig oud worden. Tegen een kleine vergoeding kunnen mensen die op hun haan of hen zijn uitgekeken, hun vogel komen brengen.

Nog niet elke kip wordt netjes gebracht, sommige vogels worden simpelweg gedumpt op kinderboerderijen of in parken. Peter van Poelgeest houdt zich in opdracht van de GGD bezig met dieren, en is ook zo nu en dan actief als ‘kippenvanger’. "De kip is het meest gedumpte huisdier", aldus van Poelgeest. Volgens hem is het best moeilijk ze te vangen, en moet je zeker niet achter ze aan gaan hollen. "Als je een beetje voedsel neerlegt lopen ze zelf een kooi in. Ze zijn immers gedomesticeerd."

De Tuin van West is een fruitboomgaard in Nieuw-West. Het is niet toevallig dat de kippen juist daar een nieuw heenkomen vinden. De kippen houden namelijk van de boomgaard, maar de bomen houden net zoveel van de kippen. "Kippenmest is de beste mest", zo weet Van Poelgeest. De kippen worden verzorgd door de eigenaar van de Tuin van West, die hiervoor al 200 eigen kippen had.

Wist u dat iepen bekend staan om hun voedzaamheid? En dat olifanten ze een smakelijk hapje vinden? Omdat we er in Amsterdam meer dan genoeg hebben, krijgen de olifanten van Artis een eigen voederbos met wel 2.000 bomen in Sloterdijk III. De eerste lichting iepentakken wordt op 4 juli gesnoeid en gevoerd.

In april 2016 is het iepenbos, met drie soorten iepen, speciaal aangelegd door de gemeente om Amsterdamse dieren te voeden.

De iepen zijn niet alleen een lekkere, maar ook een milieubewuste snack. Bomen kunnen namelijk heel goed worden ‘hergebruikt’. De iep groeit zo hard, dat deze één jaar na het snoeien al weer aangegroeid is voor de volgende lichting. Ideaal voor het voeden van onze Amsterdamse dieren.

Het voederbos is betaald uit de Groengelden van de gemeente. Omdat de bomen steeds aangroeien, is het een duurzame investering en een goed voorbeeld van de circulaire economie. Bij een circulaire economie worden producten en materialen eindeloos hergebruikt en behouden grondstoffen hun waarde.

Homeless Jackie (Onassis) and her little Athena from the Greek island Samos arrived in the Netherlands on 30th of May 2017 and will be for adoption and staying temporary at Kattencafe Theesalon 't Gooi. Voor meer info bel 06 53 64 30 46.

Zoals ieder jaar vraagt het LICG ook dit jaar in de maand Juni aandacht voor het chippen en registreren van huisdieren. Dit keer ligt de nadruk op het belang van de registratie. Veel mensen hebben inmiddels wel gehoord dat voor honden de chip verplicht is en de meesten weten ook dat het voor katten heel verstandig is. Maar helaas weten weinig mensen waarom het zo belangrijk is om het dier dan ook bij een databank te registreren.

Sinds 1 april 2013 is het chippen én registreren van honden verplicht. Deze verplichting is bedoeld om illegale hondenhandel tegen te gaan. Zo weten opsporingsinstanties sneller waar een dier vandaan komt en wie het dier eventueel doorverkocht heeft. Op die manier kunnen illegale handelaars gemakkelijker getraceerd worden.

Elke fokker of handelaar moet ervoor zorgen dat de pups een chip krijgen voor ze zeven weken oud zijn en dit nummer moet met zijn eigen naam en adres geregistreerd worden bij een databank. Ook honden uit het buitenland moeten geregistreerd worden door degene die de hond importeert. Als men een pup koopt, hoort deze dus gechipt én geregistreerd te zijn op de naam van de verkoper. Het LICG adviseert daarom om altijd naar het registratiebewijs te vragen. Zo kan elke hondenkoper controleren of de verkoper zich aan de wet houdt.

Na de aankoop moet de koper zelf binnen veertien dagen de eigen gegevens bij het chipnummer laten registreren bij een aangewezen databank. Op de website chipjedier.nl staat welke databanken dit zijn.

Het LICG benadrukt dat ook bij katten en konijnen het chippen en registreren heel verstandig is, hoewel dit niet verplicht is. In de naderende vakantieperiode is het risico op zoekraken groter. De dieren blijven vaak thuis met een oppas. Door de veranderde routine kunnen ze echter uit hun doen raken. Ze kunnen ontsnappen en de weg terug niet vinden. Als zo’n kat of konijn gevonden wordt, is het zonder chip en registratie lastig om de eigenaar te achterhalen.

Het LICG constateert dat er nog altijd misverstanden zijn rond de registratie. Men denkt dat de chip automatisch geregistreerd staat, maar dit is niet het geval. De chip bevat alleen een nummer. Elke huisdierbezitter moet er zelf voor zorgen dat dit nummer samen met zijn adresgegevens in een databank wordt vastgelegd. Ook het up-to-date houden van die gegevens gaat niet altijd goed. Vooral veranderde telefoonnummers kunnen ervoor zorgen dat er geen contact met de eigenaar gelegd kan worden. Het LICG raadt zowel de honden- als katteneigenaren aan om voor de vakantie nog eens te controleren of de registratie nog klopt. Meer informatie vindt men op www.chipjedier.nl.chipmaand