Sandra Hermann

Als klein meisje bracht ze al samen met haar moeder vogels groot die uit hun nest waren gevallen en zette ze elke dag bakjes met water en voer in de tuin voor egels en vogels. Sandra Hermann (57) is internationale fotografe en opende in april 2015 haar eigen kattencafé Theesalon ’t Gooi in Hilversum. Met haar fotografie en het kattencafé wil ze anderen ervan bewust maken dat het belangrijk is om oog te hebben voor de natuur, de dieren en het leven. Hermann: “Het was er altijd al, mijn empathie en liefde voor dieren. En dan vooral de dieren in nood. Want de kat van de buurvrouw, daar hoef ik niks voor te betekenen, daar gaat het wel goed mee.”

Foto Rochèll Mebius

Zoals IJslandse media melden, laten walvisjagers hun harpoenen deze zomer thuis. Eerder dit jaar oefenden zij nog ermee op gewone vinvissen in IJslandse wateren.  In een media-interview bevestigde een van de walvisvaarders uit Hvalur dat er geen walvisjacht-activiteiten gepland zijn voor deze zomer. Recente pogingen van Hvalur hf - het enige bedrijf dat betrokken is bij de IJslandse walvisjacht - om vinvisvlees te verkopen aan Japan, zijn tot stilstand gekomen. 

De interne druk binnen IJsland om de walvisvangst te beëindigen, neemt toe. Uit de meest recente Gallup-enquête in opdracht van IFAW bleek dat een derde van de IJslanders zich tegen de gewone walvisvangst (33,2%) verzette, terwijl een derde daarvan nog geen beslissing heeft genomen over deze kwestie (29,7%) *. 

Patrick Ramage, IFAW’s Directeur van het Behoud van Zeeën, zei: "We hopen van harte dat de IJslandse regering deze onderbreking gebruikt om een ​​frisse blik te werpen op haar walvisjachtbeleid. Het is een kans voor IJsland en Hvalur om dit hoofdstuk achter zich te laten en voorwaarts te gaan waarbij zij de leiding nemen in het beschermen van deze walvissen en onze planeet." 

De walvisjagers van Hvalur hebben in 2009 de jacht op de vinvis hervat en hebben tot nu toe 843 vinvissen gedood. 2019 is niet het eerste jaar zonder walvisjacht. Er was geen walvisvangst van het op een na grootste zoogdier op aarde in IJsland in 2011, 2012, 2016 en 2017.

"Dieren, mensen en kusteconomieën over de hele wereld hebben er veel meer profijt van als walvissen worden bejaagd met camera's in plaats van harpoenen," voegde Ramage eraan toe. "Van Hokkaido tot Husavik verkiezen mensen walvissen kijken boven de walvisjacht. De IJslandse pauze op de walvisjacht, samen met de terugtrekking van Japan uit de walvisjacht op volle zee eerder dit jaar, duiden op de opkomende wereldwijde consensus voor het beschermen van walvissen in plaats van ze te doden in de 21e eeuw. Noorwegen is nu aan de beurt." 

Walvisspotten is een van de belangrijkste toeristische attracties in IJsland en genereert jaarlijks ongeveer 20 miljoen Engelse pond. Meer dan 350.000 mensen gaan voor het walvistoerisme ieder jaar naar IJsland, wat bewijst dat voor de IJslandse economie walvissen levend meer waard zijn dan dood.

Steun je ons werk in het beschermen van walvissen? Kom meer te weten over onze ‘Meet Us Don’t Eat Us’ - campagne of teken onze walvispetitie op  www.ifaw.is

Influencers op sociale media en ottercafés in Japan zorgen voor een ottergekte: steeds meer mensen in Zuidoost-Azië willen een otter als huisdier. Een verontrustende trend, want uit undercoveronderzoek door World Animal Protection blijkt dat otters in toenemende mate worden gestroopt, gesmokkeld of gefokt om aan de groeiende internationale vraag naar het dier te voldoen.

In Japan duiken steeds meer ottercafés op. World Animal Protection legde er vast hoe het welzijn van otters ernstig wordt aangetast in deze cafés, waar de wilde dieren worden gehouden om klanten te vermaken. Zo is duidelijk te horen dat de otters janken en gillen terwijl klanten met ze knuffelen en spelen. De sociale otters worden zonder soortgenoten in kooien gehouden: zonder daglicht en soms zelfs zonder water. De dieren bijten en verwonden zichzelf en zijn duidelijk gestrest.

Karin Bilo, campagnemanager bij World Animal Protection Nederland: ‘Otters zien er schattig uit; te schattig voor hun eigen bestwil, waardoor mensen de wilde dieren ten onrechte aanzien voor een knuffeldier. Maar het blijven wilde dieren die niet in een huiskamer of café thuishoren. Het is wreed en gevaarlijk om een otter te houden en de handel in de soort zou net het laatste zetje in de verkeerde richting kunnen zijn voor een dier dat al met uitsterven wordt bedreigd. Op Facebook, YouTube en Instagram zien we blije baasjes poseren met hun exotische huisdieren. Het lijkt allemaal bijzonder en probleemloos en het brengt anderen op het idee dat het houden van wilde dieren prima is. Ook in Nederland zien we mensen witbuikegels, suikereekhoorns en zelfs stokstaartjes op sociale media promoten als huisdier, terwijl deze dieren volkomen ongeschikt zijn voor een leven in een huiskamer.'

'Mensen kunnen met geen mogelijkheid de ruimte en vrijheid nabootsen die otters in het wild hebben. Otters zijn geboren zwemmers, en sociaal; het zijn dieren die in grote familiegroepen leven. Mensen kunnen simpelweg niet voorzien in de behoeften van wilde dieren.'

Uit het onderzoek van de internationale dierenbeschermingsorganisatie blijkt dat otterwelpjes uit het wild worden weggerukt bij hun ouders. De ouders overleven dit vaak niet, want zij zijn enorm beschermend over hun jongen.

Een georganiseerd netwerk van stropers en handelaren haalt de otterwelpen uit het wild en zet extra druk op de wilde populaties, die door het verlies van hun leefomgeving en de jacht voor hun vacht al onder grote druk staan. Drie van de vier ottersoorten in Zuidoost-Azië worden, volgens cijfers van de International Union for Conservation of Nature and Natural Resources (IUCN) nu met uitsterven bedreigd. Er is dringend aandacht nodig om de wrede handel en de frauduleuze kweek aan banden te leggen in Zuidoost-Azië.

World Animal Protection roept daarnaast mensen op om geen wilde dieren te kopen of kweken. Bilo: 'Trap niet in de mooie foto's en video's van wilde dieren die als huisdier worden gehouden. Wees een baas, word geen baas.'





Andere persberichten

In aanloop naar de Europese Verkiezingen lanceert de Dierencoalitie vandaag de Dierenkieswijzer. Op https://www.dierencoalitie.nl/ is het stemgedrag van de Nederlandse Europarlementariërs in kaart gebracht. De Dierenkieswijzer laat zien hoe politici gestemd hebben over zaken als diertransporten, de jacht op en handel in wilde dieren, intensieve veehouderij, wilde dieren in circussen en het in gevangenschap houden van zeezoogdieren.

De Dierenkieswijzer biedt stemmers inzicht in de dier(on)vriendelijkheid van partijen, zodat zij daar tijdens de verkiezingen op 23 mei rekening mee kunnen houden. Veel wet- en regelgeving wordt in de Europese politiek bepaald. Zo hebben Europarlementariërs grote invloed op het welzijn van dieren.

“Miljarden dieren zijn afhankelijk van de resultaten van de Europese verkiezingen”, aldus Dirk-Jan Verdonk, voorzitter van de Dierencoalitie. “Met de Dierenkieswijzer stimuleren we mensen om in het stemhokje ook aan dieren te denken. Wie de Dierenkieswijzer invult, ziet welke partij wat betreft stemgedrag het meest overeenkomt met de standpunten van de invuller. De Dierenkieswijzer geeft daarover geen waardeoordeel, maar de Dierencoalitie roept uiteraard mensen op om diervriendelijk te stemmen.”

Uit het stemgedrag blijkt dat politieke partijen verdeeld zijn over een Europees verbod op wilde dieren in circussen, het beëindigen van de intensieve veehouderij en het verbieden van bepaalde slachtmethoden, zoals onverdoofd slachten of bedwelmen met CO2 bij varkens. Nu de Nederlandse overheid steeds meer uitgaat van Europese wet- en regelgeving voor dieren, kan de kiezer met zijn of haar stem echt een verschil maken voor dieren.

De Dierenkieswijzer laat het stemgedrag van politieke partijen zien aan de hand van elf stellingen. Bovendien hebben  alle politieke partijen de kans gekregen om hun stemgedrag en standpunt uit te leggen. Politieke partijen die op dit moment niet in het Europees Parlement vertegenwoordigd zijn – Forum voor Democratie, DENK en 50PLUS – konden niet worden meegenomen. Hen is wel gevraagd hoe ze gestemd zouden hebben als ze wel vertegenwoordigd waren in het Europees Parlement, maar hierop is niet gereageerd.

De Dierencoalitie is een samenwerkingsverband van de volgende vijftien dierenbeschermingsorganisaties: stichting AAP, Bont voor dieren, CAS International, Compassion in World Farming Nederland, De Faunabescherming, Eyes on Animals, IFAW, Koningin Sophia-Vereeniging tot Bescherming van Dieren, Stichting Belangengroep “Rechten voor al wat leeft”, stichting DierenLot, Stichting Comité Dierennoodhulp, Stichting Vissenbescherming, World Animal Protection, Sea First en de Nederlandse Federatie Dierenopvang Organisaties. De Dierencoalitie vertegenwoordigt deze organisaties in Den Haag, met het doel om in belangrijke politieke en maatschappelijke kwesties effectief voor de belangen van dieren op te komen.

Het gebruik van stroombanden voor de opvoeding van honden wordt vanaf 1 juli 2020 verboden. Momenteel is het gebruik stroomstoten of elektromagnetische signalen toegestaan om ongewenst gedrag van honden voor mensen of andere dieren te voorkomen. Wetenschappelijk onderzoek toont aan dat het gebruik van een stroomband ernstige inbreuk doet op het welzijn van het dier. Daarom kiest minister Schouten van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit voor een algeheel verbod. Dit staat in de brief die vandaag naar de Tweede Kamer is verstuurd.

Minister Schouten: “Het gebruik van stroombanden veroorzaakt onnodige pijn bij honden. Nu blijkt dat het dierenwelzijn in het geding komt, kies ik ervoor om de banden te verbieden. Als houder van een huisdier ben je verantwoordelijk om het dier goed te verzorgen. Daar hoort ook een goede opvoeding – zonder gebruik van een stroomband – bij”.

Het gebruik van stroombanden bij honden is momenteel toegestaan onder de voorwaarde dat het dierenwelzijn niet wordt aangetast. Uit onderzoek blijkt dat niet aan deze voorwaarde kan worden voldaan. Ook kan niet worden bewezen dat het gebruik van stroombanden leidt tot betere gedragsveranderingen dan andere minder ingrijpende methoden. Daarom heeft de minister besloten het gebruik van de stroomband te verbieden.

Het nieuwe verbod geldt voor alle apparatuur waarmee honden door middel van stroomstoten pijn kan worden gedaan. Gebruik van stroombanden binnen bedrijven, organisaties of verenigingen zullen door de NVWA worden gehandhaafd. Misbruik bij particulieren wordt gecontroleerd door de politie, boa’s en de Landelijke Inspectiedienst Dierenbescherming (LID). Ook kunnen mensen bij het vermoeden van misbruik van de stroomband bellen naar 144.

Ook kondigde minister Schouten vandaag nieuwe handhavingsregels aan bij het fokken van de (naakte) raskat Bambino Sphynx. Onderzoek van de Universiteit Utrecht toont aan dat het fokken van deze katten veelal gepaard gaat met gezondheids- en welzijnsproblemen voor de dieren en zijn criteria bepaald aan de hand waarvan de NVWA beter toezicht kan houden op de gezondheid van deze katten.
 
 Verder roept de minister mensen op om voor het aanschaffen van een kat gebruik te maken van de “kattenchecklist” van het Landelijk Informatie Centrum Gezelschapsdieren (LICG).  Via deze checklist worden mensen geholpen bij het maken van een verantwoorde keuze voor de aanschaf van een kat.

Het aantal proeven op apen wordt met 40 procent teruggebracht. Dat schrijft minister Van Engelshoven (Wetenschap) aan de Tweede Kamer. Eerder drong de minister al aan op een plan om het aantal van dergelijke proeven met dit percentage terug te brengen en een rapport van het Biomedical Primate Research Centre (BPRC) laat nu zien hoe zij dit gaan uitvoeren.

,,Ik ben erg blij dat met mij ook het BPRC concludeert dat een wezenlijke verlaging van het aantal tests op apen mogelijk is. En dat we daarnaast nog meer kunnen inzetten op proefdiervrije innovaties, zoals bijvoorbeeld onderzoek via computersimulaties. Helemaal zonder proeven op apen kunnen we nu nog niet, maar dit is een wezenlijke eerste stap’’, aldus Van Engelshoven.

Om per 2025 te komen tot een reductie van 40 procent apenproeven heeft het BPRC een ambitieplan opgesteld. In dit centrum vinden momenteel gemiddeld 200 tot 250 proeven per jaar plaats. Het BPRC zal dit aantal in de periode van 2020 tot 2025 stapsgewijs terugbrengen, zodat in 2025 het aantal tests gemiddeld 120 – 150 per jaar bedraagt.

Daarnaast is het centrum in 2018 gestart met het verkleinen van de fokkolonie via geboortebeperking. De omvang van de groep apen wordt hiermee geleidelijk verkleind van 1437 naar ongeveer 1000 apen in 2025.

Onderdeel van het plan is dat er uitzonderingen mogelijk zijn op het reduceren van het aantal apenproeven als de volksgezondheid daar om vraagt. Het gaat dan bijvoorbeeld om onderzoek naar de bestrijding van levensgevaarlijke infecties en in geval van een pandemie.

Niet alleen het BPRC doet apenproeven. Ook in het Erasmus MC en het Nederlands Herseninstituut (NIN) worden dergelijke tests gedaan. De minister heeft onafhankelijk onderzoek laten doen naar de vraag of het wenselijk is alle proeven met apen op één locatie te bundelen, maar dit onderzoek concludeert dat dat meer na- dan voordelen oplevert. Wel zullen deze instellingen hun samenwerking gaan intensiveren.

Hij is naar Nederland afgereisd en wacht in 't Gooische kattenkasteeltje op iemand die verliefd op hem wordt en hem mee wil nemen in zijn of haar leven.

Omar is een levensgenieter, een bourgondiër die van veel en lekker eten houdt. Hij houdt van veel aandacht en spelen, maar ook gezellig samen op de bank of samen slapen.

Hij beseft heel goed dat hij uit een wereld komt vol ellende op straat. Elke dag laat hij zien hoe blij hij is met zijn geborgenheid en veiligheid.

Wil je veel lachen, dan zou je Omar in je leven moeten nemen! Hij is een grapjas, een komiek waar je samen veel plezier mee zal hebben.

Voor meer informatie bel met 06 53 64 30 46